Antrang

ત્રિપદી:-
પાન ખખડ્યુ કે પગરવ નો અંદેશો થયો,
ઉર ધબક્યુ કે બારણે ટકોરો થયો?
પવન વહ્યો કે કોઈ નો વરતારો થયો………

ત્રિપદી:-
કરતા ક્ષિતિજ નો પિછો,
અમે પહોચ્યા કેટ કેટલા પડાવો પર,
હવે જિંદગી ને ફરક નથી ઉતારો-ચઢાવ પર…………

ત્રિપદી:-
આંખો જ્યા મીચી,તારી યાદો ની ટોળી હતી,
નીંદર પણ જાણે,તારા સપનાઑ મા ઝબોળી હતી,
બંધ આંખો મા જાણે બળબળતિ હોળી હતી..

હતુ શુ કારણ કે રણ તરસતુ રહ્યુ,

વાદળી ઍ પક્ષપાત કર્યો ને,
ધરા ઍ અળખામણુ કર્યુ………
ના જળ દીધુ, ના હરિયાળિ,
અને ના વળી થોડી ભિનાશ દીધી,
કરી પંખી ઑ ના કલ્બલાટ થી જુદુ,
ઍને બધા થી વંચિત બિચારુ કર્યુ,
ના પગલાઓ ની વસ્તી દીધી,
ના શિશુ ઑ ની ત્યા મસ્તી દીધી,
ખુદ ના ખાલિપા ને ભારતુ,
રણ હમેશા ટળવળતુ રહ્યુ……….

પંખીઓ ઍ કલશોર કરી મૂક્યો,
ભીની સુગંધ વસુ,પુષ્પો ઍ છોડિ,
ઝાંખળે પુરી ધરા ને પખાળી,
ના વધુ ધીરજ રાખિ શક્યો સૂરજ
કારણ જાણવા ક્ષિતિજે ડોકીયુ કર્યુ………….

तूटती उम्मीदो को ,सितारो का रूप मिले,
हमने आसमान से समजौता कर लिया.
डूबती उम्मीदो को,
लहरों का रूप मिले,
हमने समंदर से समजौता कर लिया.
हर आह को आँसुओ का रूप मिले,
हमने आंखो से समजौता कर लिया.

फैल रहा है मृदु स्पर्श रवि का…..

नींद से जग रही वसु ; जैसे

रवि स्पर्श से फिर मदहोश हुई……………

उम्मीद की एक किरन के लिए,
हमने पूरी रात का अंधेरा सह लिया,
पता कहा था किरणो को भी…
बादलो ने बांध लिया होगा.

हमने उम्मीद के इक सितारे के लिए,
आसमान की ओर अपना हाथ फैलाया,
कुछ ऐसे डरे सितारे हमसे,
की तुट तुट कर गिरने लगे……

बहार की उम्मीद मे हमने बढाये कदम,
पर हमे तो पतझड़ की निशानिया मिली,

हमसे पहेले हमारि बदनसीबी वहा पहुच चुकी थी.