Antrang

રોઈ ને આંસુ ખર્ચી નાખ્યા….
કોરી આ આંખો નુ શુ ?
સ્મરણો ખૂંચે છે હવે,
સ્મરણો પીડે છે હવે……
તારી આ સોગાતો નુ શુ ?
રસ્તા બદલાયા ને,
રાહી બદલાયા પણ…
આપણી નાનકડી કેડી નુ શુ ?

રચના:-મનીષા

જાણે મારો હાથ થામિ ,દોરી રહી છે જિંદગી,
ક્યારેક લાગે છે નથી પોષતી …….
પણ મને પી રહી છે જિંદગી..
આપેલી હર ક્ષણો ને,
હર ક્ષણ પાછિ લઈ લે છે.
નથી મૃત્યુ નજીક આવતુ પણ…
ઍના તરફ ખુદ હડસેલી રહી છે જિંદગી….
ઍમ તો અકળ પડો મા વિટળાયેલિ રહે છે,
પણ ખુદ પોતાના પડ ઉકેલતી જાઇ છે જિંદગી……….

રચના:-મનીષા

છે નિશા નો ઍવો દબદબો,

સૂરજ ને પણ ઍના માટે રસ્તો કરવો પડે છે………


કળાયુ જ્યા આગમન નિશા નુ,


ને રવિ ઍ ક્ષિતિજ ની વાટ પકડી……..

રચના:-મનીષા

ચાતક ક્યા અનરાધાર માંગે છે?
માત્ર ઍક ટીપા ની ઍ આશ રાખે છે.
…….અપૂર્ણ

રચના:-મનીષા

મૌસમ સાથે ના સરખાવો અમને,
અમારે પાનખર થઈ ખરવુ નથી……
ભલે સરખાવો વસંત સાથે,
પણ અમારે સમયાન્તરે બદલાવુ નથી.
…….અપૂર્ણ

રચના:-મનીષા

ત્રિપદી:-
રસ્તે આગળ વધતા,
ઠોકરો લાગે છે વારેવારે……
કાળમીંઢ પત્થરો થઈ ને પથરાયા છે તારા સ્મરણો.

ત્રિપદી:-

હતુ શુ કારણ કે તારુ સ્મરણ આંખ થી ટપકી પડ્યુ?
ના શબ્દ થઈ શક્યુ બસ….
અવ્યક્ત થઈ કઈ કહેતુ રહ્યુ.

ત્રિપદી:-
સાથ છોડાવિ આગળ જતા,
તેં તો રસ્તો આખો કાપી નાખ્યો….
અમે ઍક ડગલુ ભરવા મથી રહ્યા.

આમ ભીન્જાવા નો ડર ના રાખો કે ,
અમને અનરાધાર વરસ્યા ની ટેવ.
ઉંઘ ને ક્યા હડ્સેલો,સપના ના ડર થી,
કદી સપના ને અપનાવિ જોજો,
કે અમને સપના મા વસવા ની ટેવ.
સ્મરણોનો બોજ તમને,ઘેલા બનાવશે.
આમ સ્મરણો ને સાચવી ના રાખો,
કે અમને સ્મરણો મા વસવા ની ટેવ.

ચાલ જીવી લઈ ઍ,ઍક બીજા નો શ્વાસ બની ને.
મન નો બંધ છલકાયો છે,
ચાલ આજે વહી લઈ ઍ,
ઍક બીજા ના આંસુ મા ઓગળી ને.
મળી ભલે શક્યા નહી,
ચાલ નવી દુનિયા સજાવી ઍ,
ઍકમેક ની યાદો મા વસી ને.
નથી રહ્યુ અંતર હવે,
ચાલ આપણે ધબકી લઈ ઍ
ઍકમેક ની ધડકન બની ને……..

ત્રિપદી:-

ના કોઈ ની ગેરહાજરિ થી રુન્ધાતિ જિંદગી..
કોઈ ને કોઈ વિકલ્પ મા જિવાય જાય છે જિંદગી.
જિંદગી ને પોષે છે સૂર્ય, પણ ઍક દિપક થી ઍનિ ખોટ પુરી કરી લે છે જિંદગી………

રચના:-મનીષા