Antrang

ત્રિપદી:-

ઊડ્યાં વિસામો છોડી શમણાં નાં પંથી,

ખાલી ડાળી ના ભાર ને સમેટતા,

વૃક્ષ નુ વલપવું કોણે દીઠું..???

રચના:-મનીષા

ત્રિપદી:-

આભાસી અસ્તિત્વ છતાં


પહોચાડી દીધાં અમને રણ થી રસ્તા સુધી


મૃગજળ હંમેશા છળનારાં નથી હોતાં.




રચના:- મનીષા

શુન્યતા ના આવરણો માં હિબકે ચઢ્યો;

વિશ્વાસ મારો જ કેમ એરણે ચઢ્યો?

રઝળતી થઈ ગઈ સઘળી પળો;
સમેટવા પળો ને જિંદગી નો પનો કેમ ટૂંકો પડ્યો?

થઈ બિહામણી આવી ને ઊભે છે હર રાત;
નિંદર ને આંખ સાથે કયો અણબનાવ નડ્યો?

નથી સાથ દેતા મન ને ઉલેચવા;
શબ્દો ને પણ કયો વિસામો નડ્યો?

રચના:-મનીષા

ત્રીપદી:-

વેદના ને વલૂરતાં,ઉઝરડાઈ ગઈ જીંદગી.

દર્દ ની ખાઈ ને પૂરવા માં,તરડાઈ ગઈ જીંદગી.

એક ડગલું જ અમે તો હજુ માંડ્યું�તું,ન જાણે ક્યાં ફંટાઈ ગઈ જીંદગી?

-રચના:-મનીષા

ત્રિપદી:-

બની બાષ્પ વિખેરાયા,

થઈ ઝાંખળ સા આવ્યા સઘળા સંબંધો,

પોતાની રાહ સાથે લઈ આવ્યા સઘળા સંબંધો.

રચના:-મનીષા

જીંદગી તને પમવા અવિરત દોડ્યા કર્યું,
તેં મૃગજળ થઈ ને મને છળ્યા કર્યું.
તું રસ્તો લઈ ને દોડતી રહી,
તારા પગલાં ગોતવા બળ્યા કર્યું.

રચના:-મનીષા

છે મૃગજળ ના સંગત ની એવી અસર…
જળ પર ભરોસો કરી શકુ એટલો સમય દે.

પરાયા ચહેરાઓ મા ખૂદ ને ખોઇ બેઠા,
ખુદ ને પણ ઓળખી શકિએ એટલો સમય દે.

આંસુઓ તો પી ગયા ,
હસવા નું યાદ કરી લઈએ એટલો સમય દે.

રચના:-મનીષા

ત્રિપદી:-

શુ શબ્દ હવે ફૂટે?
નજરો માં હિમ છલકાયા છે.
થિજેલા સંબંધો ના અમે ગામ વસાવ્યા છે.

રચના:-મનીષા