tamizh

தண்ணி இல்ல, வெயில் கொளுத்துது, ஏ.சி ல ஒளிஞ்சிக்க முடியாது, என்.ஆர்.ஐ யோட பிறப்புரிமையான வசனங்கள (இன்டியன்ஸுக்கு சிவிக் சென்சே கிடையாது) உபயோகிக்க முடியாது. இதெல்லாம் தெரிஞ்சும் மனசு சென்னைய சுத்தியே இருக்கு. எப்படா போவோம்னு இருக்கு. சரியான உவமை சொல்லனும்னா தரைல விழுந்த மீனப்போல, இல்ல தண்ணிக்குள்ளாற முங்கின மனுஷன போல.

இந்த முறை அப்பா வரும் போது 4 தமிழ் புத்தகங்கள் வாங்கிகிட்டு வந்தாரு. ஏழாம் உலகம் - ஜெயமோகன், சிலுவைராஜ் சரித்திரம் - ராஜ் கௌதமன், என் படுக்கை அறையில் யாரோ ஒளிந்து இருக்கிறார்கள் - மனுஷ்ய புத்திரன், ஒரு மாலையும் இன்னோர் மாலையும் - சல்மா.

ஜெயமோகனோட "ஏழாம் உலகம்"இப்ப என் கையில இருக்கு. 20 பக்கம் படிச்சேன். அதுக்கு மேல முடியல. யதார்த்தமான நாவல். அதுவும் பிச்சை எடுக்கறவங்களையும், அவங்கல வெச்சு தொழில் பன்னரவங்களையும் பத்தி. அவர் எந்த வித சமாதானமும், கவித்துவ நடையும், உவமையும் இல்லாம குழந்தைய விற்கறத பத்தி பேசும் போது சூடான பாத்திரத்த மாறி புத்தகத்த பொட தான் தோனுது.

இந்த ஜெயமோகன் எனக்கு புதுசு. அவரோட மூனு நாவல்கள படிச்சு இருக்கேன். காடு தவிர மத்த ரெண்டுலையும் (விஷ்னுபுரம், பின் தொடரும் நிழலின் குரல்) மனச உலுக்கற சம்பவங்கள் உண்டு. "பின் தொடரும்.."ல ஒரு இடம். வீரபத்திர பிள்ளை கட்சில இருந்து நீக்க படறாரு. கையில காசு இல்ல. பசி. ரொம்ப நேர போராட்டத்துக்கு பிறகு பிச்சை எடுக்கறதுன்னு முடிவு பன்னறாரு. ஒரு வயசான பாட்டி கிட்ட போயி "அம்மா! பசிக்குது"ங்கறாரு. அதுக்கு அந்த அம்மா சொல்லற பதில். "அதுக்கு?". இந்த ஒரு வார்த்தைய பத்தி மூனு பக்கம் வரும். அந்த இடத்த விட்டு நகர முடியல என்னால. மறுபடியும் மறுபடியும் படிச்சேன். வீரபத்திரன் மூலமா ஜெயமோகனே நம்ம கிட்ட பேசற உணர்வு கெடைச்சுது. ஆனா "ஏழாம் உலகம்"ல அது இல்ல. ஜெயமோகன் துணை இல்லாம சம்பவங்கள அனுகும் போது பயங்கரமா இருக்கு. முடியல. மூடி வெச்சுட்டேன். ரப்பர், கன்யாகுமாரி மாறி ஏழாம் உலகமும் எனக்கான நாவல் இல்ல. இப்ப "சங்க சித்திரங்கள்"படிச்சுகிட்டு இருக்கேன். இத பத்தி இன்னொரு நாள் பேசலாம்.

போறதுக்கு முந்தி ஒரு கவிதை.

"எல்லை கழிய முல்லை மலரக்
கதிர்சினம் தணிந்த கையறு மாலையும்
இரவரம் பாக நீந்தின மாயின்
எவன்கொல் வாழி தோழி
கங்குல் வெள்ளம் கடலினும் பெரிதே."

- கங்குல் வெள்ளத்தூர், குறுந்தொகை.

(பகலின் எல்லை முடிய
முல்லை விரிய
கதிரவன் சினம் தணிந்த
தனிமை நிரம்பிய மாலையில்
உயிரை எல்லையாக கொண்டு
நீந்தினேன் எனினும்
என்ன பயன் தோழி,
இரவெனும் வெள்ளம்
கடலினும் பெரிது.)

- சங்கச் சித்திரங்களில் ஜெயமோகன்.

செவிட்டு மரமென ஓங்கி நிற்கும் அக்கட்டிடத்தின்
எட்டாவது மாடி கூட்டில் நான்.

இங்கிருந்து பார்த்தால் வீதியின் குப்பைகள் தெரியுமெனினும்,
நான் பார்ப்பது கூரையில், அந்தி போடும் கோலத்தை மட்டுமே.

வணக்கம்.

சில நல்ல பழைய படங்கள பாக்கும் போது, அப்ப அதுக்கு எப்படி எதிர்வினை வந்திருக்கும்னு நான் யோசிக்கறதுண்டு உதாரனமா எதிரொலின்னு ஒரு படம். சிவாஜி நடிச்ச ஒரே பாலசந்தர் படம். அந்த படம் சிவாஜிய தப்பு பன்னற ஒரு சராசரி மனுஷனா காட்டும். இன்னும் சொன்னா, சிவாஜி தப்பு பன்னறது தான் கதையே. இத அப்ப எப்படி எடுத்துகிட்டாங்கன்னு தெரியல.

அதே மாதிரி இன்னொரு படம், தண்ணீர் தண்ணீர். இன்னைய வரைக்கும், என்னோட all time favourite listல இந்த படம் உண்டு. இன்னும் இருக்கும். இந்த படத்த பத்தி நான் நிறைய கேள்வி பட்டேன். ஆனா பாக்கறதுக்கு போன வருஷம் தான் சந்தர்ப்பம் கெடைச்சுது. ஹாட்ஸ் ஆஃப் டு கோமல். பாலசந்தருக்கும் தான். தைரியமா, எந்த சமரசமும் செய்யாம எடுத்ததுக்கு.

இந்த படம் வெளிவந்தப்ப என்ன மாதிரி எதிர்வினை வந்ததுன்னு தெரிஞ்சிக்க ஆசை. வந்தப்ப நான் பாக்கல. ஏன்னா அப்ப எனக்கு நாலு வயசு. ;-). ஒரு முறை ராயர் காபி க்ளப்ல இத பத்தின ஒரு விவாதத்த ஆரம்பிச்சப்போ பல சுவாரஸ்யமான விஷயங்கள் கெடைச்சுது.

படம் வந்தது 1983ல. அதுக்கு ஒரு வருஷத்துக்கு முன்னாடி தான் அலைகள் ஓய்வதில்லை வெளிவந்தது. இத இங்க சொல்ல ஒரு காரணம் இருக்கு. ஒரு நிமிஷத்துல அதுக்கு வரலாம். படம் சுமாரா பொச்சு. ஆனா படத்த நெறய பேர பாக்க வெச்சது பாலசந்தரோ, சரிதாவோ இல்ல. எம்.ஜி.ஆர் தான். அப்ப அவரு தன முதலமைச்சர். இந்த மாதிரி ஒரு கிராமம் தமிழ் நாட்டுலயே இல்ல அப்படின்னு ஒரி அறிக்கை விட்டாரு. அதோட நிக்கல. 1982ல சிறந்த திரைப்படத்துக்கான மாநில விருத "அலைகள் ஓய்வதில்லை" வாங்கிச்சி. 1983க்கும் அந்த விருது "அலைகள் ஓய்வதில்லைக்கே போகனும்னு முயற்சி செய்து, அதுக்கே கெடைக்கவும் செய்தாரு. ஆக தண்ணீர் தண்ணீருக்கு விருது கெடைக்கற பாக்கியம் தமிழக அரசுக்கு கிடைக்கல ;-)

இது எல்லாமே ராயர் காபி க்ளப்ல எனக்கு கிடைச்ச தகவல். இது செரி தானா?

சரி வேற மேட்டருக்கு போவோம். நேத்து, ஒரு ஜெயமோகன் சிறுகதைய படிச்சேன். "பரிணாமம்" அப்படின்னு. ரொம்ப நல்ல கதை. "மண்" தொகுதில இருக்கற கதை. பரிணாமம், டார்தீணியம், கிளிக்காலம், மடம். இந்த நாலும் அருமையா எழுதப்பட்ட கதைங்க.

நான் சொல்ல வந்தது என்னன்னா, பரிணாமம், மூணு அடுக்குல சொல்ல பட்ட கத. இந்த மூணு அடுக்குல கதை சொல்லற விஷயம் ஜெயமோகனுக்கு ரொம்ப புடிக்கும்னு நினைக்கிறேன். விஷ்னுபுரம், மூணு பாகமா சொல்ல பட்ட நாவல். பின் தொடரும் நிழலின் குரல்லையும், அருணாசலம், வீரபத்ரன் பிள்ளை, புகாரின் அப்படின்னு மூணு அடுக்கு. அவரோட சிறுகதைகள்லையும், பரிணாமம், பாடலிபுத்திரம், மூன்று சரித்திர கதைகள் ன்னு. இந்த பட்டியல ஞாபகத்துல இருந்து எழுதறேன். ஆழமா பாத்தா, இன்னும் கூட தேறும்னு தோனுது. அவர் கிட்ட கேட்கனும் , இத பத்தி.

அப்பறம் என்ன? இன்னொரு முக்கியமான விஷயம்.zhakanini.org, தமிழ் desktopப உருவாக்குற முயற்சில இருக்காங்க. சுமார் 60,000 பதங்கள மொழி பெயர்கனுமாம். நேரமும் ஆர்வமும் இருக்கறவங்க, tamilpc@ambalam.comக்கு மின்னஞ்சல் பன்னுங்க.

வேற ஒன்னும் இல்ல. மீண்டும் சந்திக்கலாம்..... :-)

வணக்கம்,

போன இதழ்ல, ஜெயமொகன்-கருணாநிதி விவகாரத்த பத்தி எழுதரதா சொல்லி இருந்தேன்.

நான் ஒரு தீவிர ஜெயமொகன் ரசிகன். அதனால, இந்த ஜெயமொகன் - கலைஞர் பிரச்சனைல, நான் யார் பக்கம்னு சொல்லவே தேவை இல்ல. ;-)

என்னை பொருத்த வரைக்கும் கலைஞர் இலக்கியவாதி தான். ஏன்னா எனக்கு ராஜேஷ்குமார்ல இருந்து ஜெயமொகன் வரைக்கும் எல்லாருமே இலக்கியவாதிகள் தான்.

இலக்கியம் சிலருக்கு பொழுதுபோக்கு. சிலருக்கு ஒரு உயரிய தேடலுக்கான கருவி. இன்னும் சிலருக்கு வாழ்க்கை. இப்படி இலக்கியத்த பல பேர், பல விதங்கள்ல பாக்கலாம். ஆக, நாம பார்க்கற பார்வை தான், எது இலக்கியம்ங்கறத தீர்மானிக்கும்.

இப்போ ஜெயமொகனோட நாவல்களை பாத்தீங்கன்னா, அது வெரும் சம்பவங்களின் தொகுப்பா இருக்காது. ஆழ்ந்த மன ஓட்டங்களின் தொகுப்பா தான் இருக்கும். ரப்பர்ல இருந்து காடு வரைக்கும் அவரது 5 நாவல்கள்லையும் இத நாம பாக்களாம். ஒரு தேடலும், விவாதமும் நாவல் நெடுக ஓடிக்கிட்டே இருக்கும். அவர் இத இப்படி விளக்கனார், எனக்கு எழுதன ஒரு மின் அஞ்சல்ல...

"என்னுடைய எல்லா நாவல்களும், முடிவு பெறாத ஒரு பெரும் நாவலின் பகுதிகளே".

அவர் இலக்கியம்னு கருதற எல்லா புத்தகங்கள்லையும் இந்த பன்ப நாம பாக்க முடியும். கரமசோவ் சகோதரர்கள்ல இருந்து உப பாண்டவம் வரைக்கும். இதையே அவர், அவரோட இலக்கிய முன்னோடிகள் புத்தகங்கள்லையும் எழுதி இருக்காரு. இந்த பார்வைல தான், "கருணாநிதி இலக்கியவாதி இல்லை."அப்படிங்கற வாதத்த முன் வெக்கறாரு. ஆக, அவரோட இந்த கருத்த, அவரோட இலக்கியம் குறித்த பார்வையோட பாத்தா, அது வெறும் அகங்கார வார்தை இல்லன்னு புரியும்.

சரி. அவர் ஏன் கருணாநிதிய இலக்கியவாதி இல்லன்னு சொல்லறார்னு தெளிவா ஒரு விளக்கம் கொடுக்கறாரு. எதிர் அணி என்ன செய்யனும்? கருணாநிதி இலக்கியவாதி, அப்படின்னு அவங்க நெனச்சா, அதுக்கான நியாயங்கல சொல்லனும். ஆனா ஒருத்தர் கூட அத செய்யல. 500 வருஷத்துக்கு முன்னாடி கழுவுல ஏத்தி இருப்பாங்க, இல்ல கல்லடிச்சு கொன்னு இருப்பாங்க. இப்ப அத செய்ய முடியாதுங்கறதால அறிக்கை விட்டாங்க.

இளையபாரதிஜெயமொகனோட ஒவ்வொரு புத்தகமும் எதனோட தழுவல்னு பட்டுயலிடரார் (பட்டியல பாத்தா, இவர் எந்த ஜெயமொகன் புத்தகத்தையும் படிச்சதில்லங்கறது நல்லாவே தெரியுது). மேலும் ஜெயமொகன் ஒரு மனநோயாளி அது இதுன்னு வேற.மாலன்இன்னும் மோசம். ஜெயலலிதாவையும் ஜெயமொகனையும் ஒப்பிட்டு ஒரு கட்டுரை எழுதிட்டாரு.

ஆனா யாருமே கலைஞர இலக்கியவாதியா காட்ட முற்படல. இதனால கலைஞர் இலக்கியவாதி இல்லன்னு அர்த்தம் இல்ல. அவரோட பராசக்திய யாரால மறக்கமுடியும்? ஆனா இதை தொடந்த விவாதங்களோட சாரம்ன்னு எடுத்து பாத்தீங்கன்னா, ஒரு விஷயம் புரியுது. கலைஞர பத்தின கருத்த விட, கலைஞர பத்தி கருத்து சொன்னார்ங்கற அந்த விஷயம் தான் பலர பாதிச்சி இருக்குன்னு தோனுது. இத அப்பட்டமா சொல்ல போனா, இந்த விவாதங்கள் எல்லாம், இலக்கியம்ங்கற அறிவுத்தளத்துல நடக்கல. அரசியல் தளத்துல தான் நடந்தது. ஆக ஜெயமொகன தாக்கினவங்க எல்லாம், நேரடியாவோ மறைமுகமாவோ கலைஞர் துதி பாடல மட்டுமே பாடினாங்க....

************************************************************

ஜெயமொகனோட காடு நாவல் படிச்சேன். ஒரு தமிழ் நாவல, ஒரே ராத்திரில படிச்சு முடிச்சது இது தான் முதல் தடவ. நாவல் அவ்வளவு வேகம். அதே சமயம், படிச்சு முடிச்சப்ப, கிட்ட தட்ட , பின் தொடரும் நிழலின் குரல் படிச்ச மன நிறைவ கொடுத்துது. முதல் காதல் அப்படிங்கற ஒரு விஷயத்த எடுத்து அழகா கையாண்டு இருக்காரு, ஜெயமொகன். கட்டாயம் படிங்க. நல்ல நாவல்.

************************************************************

நேத்து, "அந்த காலத்தில் காப்பி இல்லை"அப்படின்னு ஒரு புத்தகத்த படிச்சு முடிச்சேன். இரா.ஆ.வேங்கடாசலபதி எழுதினது. ஆய்வு கட்டுரைகளோட தொகுப்பு. சுவாரஸ்யமான நடைல எழுதப்பட்ட ஆழமான கட்டுரைகள். கட்டுரைகளோட கரு பல தரப்பட்டது.உதாரணமா

* தமிழகத்துல காபி நுழைந்த காலம். அதோட சமூக பாதிப்புகள்.
* பாரதியோட இதழியல் ஆளுமை.
* பாரதியால ஏன் பாட்டெழுதி பணம் பாக்க முடியல?
* பாரதியோட கருத்துப்படங்கள் (cartoons).
* புதுமை பித்தன்.
* தமிழ் வழி கல்வியோட முக்கியத்துவம்.
* தமிழ் பகடி இலக்கியம் (satire).

இப்படி.

கட்டுரைகள்ல இவரோட படிப்பும் உழைப்பும் தெரியுது.

இவர் தொகுத்து வெளியிட்ட புதுமை பித்தன் கதைகள் நூல பாக்கனுமே.... இது வரைக்கும் வெளிவராத கதைகளையும் தேடி புடிச்சு வெளியிட்டு இருக்காரு.

இந்த ரெண்டு புத்தகமும் காலசுவடு வெளியீடு.

சித்தார்த்.

வணக்கம்.

ரொம்ப நாள் ஆச்சு இல்ல? என்ன ஆச்சுன்னா.... இந்தியா பொயிருந்தேன். அங்க கம்ப்யூடர்ல உட்கார முடியல. ஆனா நெறய எழுதனும். நெறய விஷயத்த பத்தி.

இந்த விடுமுறை ரொம்ப திருப்தியா இருந்தது. நெறய நல்ல மனுஷங்கள சந்திச்சேன். ஜெயமோகன், மாலன், ஜெயகாந்தன், மனுஷ்யபுத்திரன், எஸ். ராமகிருஷ்னன். அப்புறம் நம்ம தமிழ் ப்லாக்ஸ் யாகூ குழுல எழுதற பத்ரி ஷேஷாத்ரிய ஜெயமோகன் புத்தக வெளியீட்டு விழாவுல சந்திச்சேன்.

மாலனோட பாரதி மணி மண்டபத்துக்காக, பாரதியோட ஆங்கில கட்டுரைகல கம்ப்யூடர்ல அடிச்சு அனுப்பினேன்.

நிறைய நல்ல புத்தகங்க படிச்சேன். ஜெயமொகனோட காடு. அப்புறம் அவரோட எழுத்துலக முன்னோடிகள்ங்கற கட்டுரை தொகுப்பு. அப்புறம் Life of Pi. Yann Martel எழுதனது. ஒரு பையன், பை படேல். ஒரு புலி. ரிச்சர்ட் பார்க்கர். 277 நாள் ஒரு படகுல இருக்காங்க. இது தான் கத. 2002 புக்கர் பரிசு வாங்கன நாவல். ரொம்ப நல்லா இருந்துது. இப்போ இது ஷ்யாமலன் (sixth sense) இயக்கத்துல ஆங்கிலத்துல படமா வருதுன்னு கேள்வி பட்டேன்.

அப்புறமா ஜெயமோகனோட "இந்து ஞான மரபில் ஆறு தரிசனங்கள்"னு ஒரு புத்தகம் படிச்சேன். கிட்ட தட்ட விஷ்னுபுரத்துக்கு ஒரு கையேடுன்னு வெச்சிகோங்களேன். நல்ல புத்தகம். இந்து மதத்து மேல ஒரு ஆர்வம் வந்திருக்கு. இத படிச்சி முடிச்ச உடனே விஷ்வனாதன்ங்கரவர் எழுதின "Am I a Hindu?"அப்படின்னு ஒரு புத்தகம் கெடச்சுது. இந்து மதம் பத்தி ஒரு primer. சாதாரன புத்தகம் தான். ஆனா தகவல்கள் எனக்கு புதுசு. முழு புத்தகமும், ஒரு 14 வயசு ஆன அமெரிக்காவிலேயே பிறந்து வளந்த இந்து பையனுக்கும் அவனோட அப்பாவுக்கும் நடக்கற உரையாடல் தான்.

இப்போ படிச்சிகிட்டு இருக்கற புத்தகம், எஸ்.ராமகிருஷ்ணனோட "உப பாண்டவம்". கத மகாபாரத கதை தான். ஆனா ஒரே நேர் கோட்டுல சொல்லல. கதைய அக்கு அக்கா பிறிச்சிட்டாரு. மகாபாரதத்துல நடக்கற பிறப்புக்கள், உருமாற்றங்கள், கோபங்கள், பழி உணர்ச்சின்னு தனி தனியா எழுதரார். ஆனா முழு கதையும் நம்ம மனசுல உருவாகுது. ரொம்ப வித்தியாசமான நாவல். அதே சமயத்துல ரொம்ப சுவாரஸ்யமானதும் கூட. இத படிச்சப்போ, நான் படிச்ச இன்னொரு மகாபாரதத்த மையமா வெச்சு எழுதப்பட்ட நாவல் நினைவுக்கு வந்தது. அது, சஷி தரூர் எழுதின "The Great Indian Novel". இதுவும் ரொம்ப வித்தியாசமான நாவல். கதை மகாபாரதம் தான். ஆனா களம் புதிய இந்தியா (1880 - 1977). கதாபாத்திரங்கள் எல்லாம், காந்தி (பீஷ்மர்), நேரு (திருதிராஷ்டர்), பாண்டு (சுபாஷ் சந்திர போஸ்), துரியோதனன் (இந்திரா காந்தி), அம்பா (கோட்ஸே)... இப்படி போகும் நாவல். குருட்ஷேத்டிர போர் வந்து, emergencyக்கு பிறகு வந்த தேர்தல் தான். கண்ணன், அர்ஜுனனுக்கு டெல்லி அஷோகா ஹொட்டல்ல டீ குடிச்சுகிட்டே கீதோபதேசம் செய்வாரு. கைல கெடச்சா கட்டாயம் படிங்க.

அப்புறம் வேற என்ன? இன்னொரு விஷயத்த பத்தி பேசனும். அது ஜெயமோகன் - கருணாநிதி விவகாரத்த பத்தி. ஆனா இன்னைக்கு வேண்டாம். நாளைக்கு எழுதறேன் அத பத்தி.

"பாரதி நினைவுகள்" - இது பாரதிய பத்தி, யதுகிரி அம்மாள் எழுதிய புத்தகம். யதுகிரி, மண்டையம்

ஸ்ரீ.ஸ்ரீநிவாஸாச்சாரியாரோட மகள். பாரதி புதுவைல இருந்த சமயத்துல அவரோட அன்புக்கு பாத்திரமானவங்க யதுகிரி.

பாரதி, தான் எழுதின கவிதையோட மூலத்தையெல்லாம் யதுகிரி கிட்ட தான் கொடுப்பாரு.

இந்த புத்தகத்த படிச்ச பிறகு பாரதிய வேறு கண்ணோட்டத்துல பாக்க ஆரம்பிச்சேன். எனக்கு இதுவரைக்கும் காட்டப்பட்ட

பாரதி ஒரு eccentric. புற உலகை பத்தின அக்கரை கொஞ்சமும் இல்லாதவன். அவனோட கனவுலகுலையே

வாழ்பவன். இது எதையுமே இந்த புத்தகம் மறுக்கல. ஆனா அதையும் மீறி பாரதிங்கர மனுஷன காட்டுது. பாரதியோட

வாழ்க்கைல பல முக்கியமான கட்டங்கள்ல யதுகிரி இருந்திறுக்காங்க. அவரோட பல சிறந்த பாடல்கள எழுதும்போது இவங்க

அங்க இருந்திருக்காங்க. பல பாடல்களுக்கு, இவங்க தான் முதல் audience. இது எல்லாமே இந்த புத்தகத்துல வருது.

பாரதிய ஆசானா ஏத்துக்கிட்ட எல்லாரும் கட்டாயம் படிக்க வேண்டிய புத்தகம்.

புத்தகத்தோட விவரம் :

பாரதி நினைவுகள்
யதுகிரி அம்மாள்
சந்தியா பதிப்பகம்
ரூபாய் 35.00

நான் இத போன முறை இந்தியா வந்தப்ப higginbothamsல வாங்கினேன். பாரதிய பத்தி நாலு புத்தகம் வாங்கினேன்.

அதுல மிக சிறந்ததா எனக்கு பட்டது இது தான். மற்ற மூன்று புத்தகங்கள்...

* பாரதியார் சரித்திரம் - செல்லம்மா பாரதி.
* பாரதியை பயில்வது எப்படி? - ஜீவானந்தம்.
* கவிராஜன் கதை - வைரமுத்து

விரைவுல, பாரதி நினைவுகள்ல இருந்து ஒரு பகுதிய எழுதறேன்.

அது வரை உங்களிடமிருந்து விடை பெருவது....... ;)

எனக்கு பிடிச்ச, என்ன பாதிச்ச தமிழ் புத்தகங்களோட பட்டியல
இங்க கொடுத்து இருக்கேன். கவிதைன்னா வைரமுத்து, நாவல்ன்னா கல்கி, நா.பா ன்னு ரொம்ப நாள் இருந்துட்டேன், இதையும் தாண்டி ஒரு பெரிய இலக்கிய புதையல் இருக்குங்கறதே தெரியாம....

யார் மேல குறை சொல்ல? எனக்கு என்னமோ வெகுஜன பத்திரிக்கைகள் மேல தான் கோவம் வருது. புதுமை பித்தன படிக்கற வரைக்கும், தீவிர இலக்கியவாதிகள் மேல எனக்கு ரொம்ப மோசமான அபிப்ராயமே இருந்துது. இது வெகுஜன பத்திரிக்கைகள் எனக்குள்ள உருவாக்கினது. இன்னைக்கும் ஜெயமோகன்னா யாருன்னு கேக்கற ஆள பாத்தா பவமா இருக்கு. ஆனா, இது மாறிட்டு இருக்கறமாதிரி தோனுது.

சொல்ல வந்தத விட்டுட்டு எங்கையோ போறேன். என்ன சொல்ல வந்தேன்னா... என்னோட வாசிப்பு ரொம்ப கம்மி. அதனால இந்த பட்டியல் சின்னதா இருக்கு. இப்ப நல்ல கதைகள், கவிதைகள தேடி படிச்சிக்கிட்டு இருக்கேன். சீக்கிரமே பட்டியல பெருசாக்கிடலாம்.....

ஒரு கவிதை...

எத்தனை பேர் இழுத்தும் என்ன?
இன்னும் வரவில்லையே
சேரிக்குள் தேர்!

எப்போதோ அம்பலத்துல சுஜாதா குறிப்பிட்ட கவிதை. படிச்சப்ப பிரம்மிப்பா இருந்துது. 3 வரிகளுக்குள்ள எவ்வளவு பெரிய அனுபவத்தை தருது இந்த கவிதை !!

இன்னொன்னு...

நள்ளிரவு.
கூரையற்ற வீடு.
நிலவு எத்தனை அழகு!

அதே மூனு வரிங்க. அதில் கவிஞனின் வாழ்கை நம் முன் காட்சியாய் விரிகிறது.

இவை ஹைக்கூவா என தெரியவில்லை. But who cares??? நன்றாக இருக்கின்றன. வேறு என்ன வேண்டும்?

பாரதியின் ஒரு கவிதை... (நினைவில் உள்ளதை எழுதுகிறேன். தவறு இருக்க வாய்ப்புகள் அதிகம்)

"நித்தம் நித்தம் துயின்றெழுந்து,
புத்தியற்ற புள்ளருடன் பேசி,
அத்தமித்தவுடன் விழு பணத்தை
கல்லை மண்னை தொழுகவோ
யான் பிறந்தேன்"

பாரதி பல பாடல்கள்ல கையாண்ட விஷயம் தான். இதே கோவம் அவரோட

"நல்லதோர் வீணை செய்தே" லயும்,

"தேடிச்சோறு நிதம் தின்று" லயும் பாக்கலாம்.

ஆனாலும் "நித்தம் நித்தம்" ல இதுக்கும் மேல ஏதோ ஒன்னு இருக்கற மாதிரி தோனுது. அது என்னன்னு சொல்ல தெரியல...

இந்த பக்கம் இனி தினமும் (வாழ்வில் நம்பிக்கை கொள் மகனே/ளே!) புதுப்பிக்கப்படும்....

இந்த வளைப்பூக்கான - வளைப்பூ : நல்ல பேரு இல்ல? - அஸ்திவாரம் போட்டது மே மாசம் ஒன்னாம் தேதி. சரி. அப்புறமா என்ன ஆச்சு?? வேற என்ன... ஒரே வரில சொல்லனும்னா, "நான் சோம்பேறி". :-D

சரி... விஷயத்துக்கு வருவோம்...

மாலன், திசைகளோடஇந்த மாச இதழ்ல பாரதிக்கு ஒரு மணி மண்டபம்னு ஒரு அறிவிப்பு செஞ்சாரு. விஷயம் இது தான்.

பாரதியோட, பாரதிய பத்தின எல்லா படைப்புகளையும் ஒரே இடத்துல வெக்கறது. யூனிகோட் முறைல. ஆக, பாரதிய பத்தி
ஏதாவது வேனும்னா இங்க வந்தா போதும்.

நல்ல விஷயம்.அதுவும் நம்ம பாரதிக்காச்சே... விடுவனா? உடனே மாலன் சாருக்கு ஒரு உள்ளேன் அய்யா சொல்லிட்டேன். அவரும் "நீ பாரதியோட ஆங்கில படைப்ப எல்லாம் அடின்னுட்டாரு". குஷில இருக்கேன்.

மாலன் அவங்கள பத்தி கொஞ்சம்.

அம்மா, இந்தியன் எக்ஸ்ப்ரஸ்ல வேலை பாத்ததால, மாலன்னு ஒருத்தர் இருக்காரு.. நல்லா கட்டுரை எழுதுவாருன்னு சின்ன வயசுல இருந்தே தெரியும். ஆனா, அவர மரியாதையோட பாக்க ஆரம்பிச்சது "ஜன கன மன"படிச்சதுக்கு அப்புறம் தான். ஒரு நாவல் நல்லா இருக்குன்னு யாராவது சொல்லி, அத நாம தேடி புடிச்சி, படிச்சி, "ஆமாம்பா... இது நல்லா இருக்குன்னு"சொல்றது ஒரு வகையான அனுபவம். ஆனா, எத படிக்கிறோம்னே தெரியாம படிச்சு, அது ரொம்ப அருமையான புத்தகமா அமைஞ்சுட்டா, அப்ப உடம்பு ஏதோ பண்ணும் பாருங்க..... அது... அது...அனுபவம்.

"ஜன கன மன"வ நான் படிச்சது மாலைமதில. அதுவும் ப்ளாட்பாரத்து கடைல எடுத்தது. இப்பவும் மறக்க முடியாது அந்த ஒரு நொடிய. ஏதோ காதல் கதைன்னு நெனச்சு புத்தகத்த தொறந்தா கோட்சே வந்து நிக்கறாரு. கதை காந்தி கொலைய பத்தினது. ஆனா கோட்சேயோட பார்வைல இருந்து. அப்புறமா Freedom At Midnight படிச்சப்பவும் இந்த அனுபவம் கிடக்கல. கைல கெடச்சா விடாதீங்க. கட்டாயம் படிக்க வேண்டிய நாவல்.

வணக்கம் கூறி விடை பெறுவதற்க்கு முன்னாடி பாய்ஸ் படத்த பத்தி. படம் நல்லா இருக்கா இல்லையாங்கறதுக்குள்ள நான் போகல (எனக்கு புடிச்சு இருந்துது). ஆனா இது தேவையா? American Pie, There's Something About Mary (இப்ப englishல இந்த மாதிரி teen குப்பை ஏராளம்) மாறி படத்த பாத்தவங்களுக்கு பாய்ஸ் ஒரு பெரிய விஷயம் இல்ல. ஆனா ஒரு சராசரி தமிழ் சினிமா விரும்பிக்கு இது ஒரு இடி. என்னோட மச்சான் ஒருத்தன் பத்தாவது படிக்கறான். சங்கர் கிட்ட இருந்து அவன எப்படி காப்பாத்தறதுன்னு தெரியாம முழுச்சிகிட்டு இருக்கோம்.

பாரதி. எனது ஆதர்ச குரு. சிறு வயதில் இருந்தே எங்களுக்குள் ஏதோ ஓர் உறவு இருப்பது போன்றதொரு எண்ணம் என்னுள். அவனுக்கு எனது காணிக்கையுடன் தொடங்குகிறேன் இந்த புதிய பகுதியை.

பாரதியாக முயன்று....

என்னால் பாரதியாக முடியாது.

நேற்றும் நாளையும்
என் முதுகில் அமர்ந்திருக்க,
நான் எப்படி அடைவது அந்த உயரத்தை?

முயற்சியில் தவறில்லை.
ஆனால் திரிசங்காய்
மாறும் அபாயம் அதிகம்.

காலங்களை வெல்வது ஒன்றும்
கற்கும் கலை அல்லவே.

கனவுப்பகர்தலுக்கே நேரமற்றுப்போன
எனது வாழ்வில்,
கனவிலேயே வாழ்வது எங்கனம் சாத்தியம்?

பணத்திற்கு அப்பாலும்
என் பார்வையை செலுத்த
நான் இன்னும் குழந்தை அல்லவே.

என்னால் பாரதியாக முடியாது.

பாரதியாய் பிறந்தாலன்றி
யார்கும் அது கடினமென்றே தோன்றுகிறது