നിറങ്ങള്
നിറങ്ങള്.
പണ്ടൊരിക്കല്,സ്കൂളില് പഠിക്കുന്ന കാലത്ത്, ’ബാലരമ’ എന്ന കുട്ടികളുടെ മാസികയില്വായിച്ച ഒരു കഥയിലെ രണ്ടു വരികള് ഓര്മ്മ വന്നു. “ഉറക്കം…….അവള് മന്ദം മന്ദം നടന്നു വരുന്നു…..ഒരു ചുവന്ന ഫ്രോക്കിട്ട കൊച്ചു പെണ്കുട്ടി….”
വര്ഷങ്ങള്ക്ക് മുമ്പ് വായിച്ച ആ കഥ മറന്നു, പക്ഷെ
കാഥികന് വരച്ച ആ ചിത്രം ഇന്നും മനസ്സില് തങ്ങി നില്കുന്നു. ഉറക്കം
കണ്ണിനെ തഴുകുമ്പോള് എന്തേ ചുവപ്പ് നിറമുള്ള ഉടുപ്പിട്ട ഒരു കൊച്ചു
പെണ്കുട്ടിയായി ചിത്രീകരിച്ചത്? എന്നും മനസ്സില് കൊണ്ടുനടന്നിരുന്ന ഒരു
കൊച്ചു സംശയം. ആ കഥ വായിച്ച നാള് മുതല് ചന്തമുള്ള ചുവപ്പ്
നിറമുള്ള ഫ്രോക്കിട്ട ഒരു പെണ്കുട്ടിയെ ഞാനും സ്വപ്നം കണ്ടു തുടങ്ങി.
എന്നും വന്നു എന്നെ നിദ്രയിലേക്ക് തഴുകുന്ന ആ വെളുത്തു മെലിഞ്ഞ കൈകള് . മന്ദം മന്ദം നടന്നു വരുമ്പോള് കാലില് കിലുങ്ങുന്ന ഭംഗിയുള്ള പാദസരം.
എന്റെ ഭാവനയും ചിറകടിച്ചുയര്ന്നു.
കാഥികന് വരച്ച ആ ചിത്രം ഇന്നും മനസ്സില് തങ്ങി നില്കുന്നു. ഉറക്കം
കണ്ണിനെ തഴുകുമ്പോള് എന്തേ ചുവപ്പ് നിറമുള്ള ഉടുപ്പിട്ട ഒരു കൊച്ചു
പെണ്കുട്ടിയായി ചിത്രീകരിച്ചത്? എന്നും മനസ്സില് കൊണ്ടുനടന്നിരുന്ന ഒരു
കൊച്ചു സംശയം. ആ കഥ വായിച്ച നാള് മുതല് ചന്തമുള്ള ചുവപ്പ്
നിറമുള്ള ഫ്രോക്കിട്ട ഒരു പെണ്കുട്ടിയെ ഞാനും സ്വപ്നം കണ്ടു തുടങ്ങി.
എന്നും വന്നു എന്നെ നിദ്രയിലേക്ക് തഴുകുന്ന ആ വെളുത്തു മെലിഞ്ഞ കൈകള് . മന്ദം മന്ദം നടന്നു വരുമ്പോള് കാലില് കിലുങ്ങുന്ന ഭംഗിയുള്ള പാദസരം.
എന്റെ ഭാവനയും ചിറകടിച്ചുയര്ന്നു.
കൌമാരത്തില് സപ്തവര്ണങ്ങള് സ്വപ്നം കണ്ടപ്പോള്, ആ
കൊച്ചു പെണ്കുട്ടി, അതെ, ചുവന്ന ഫ്രോക്കിട്ട ആ സുന്ദരി പെണ്കുട്ടി,
മനസ്സിന്ടെ അഗാധങ്ങളില് എവിടെയോ പോയി ഒളിച്ചു. പ്രിയതമന്ടെ കറുത്ത
മിഴികളിലേക്കു നോക്കിനിന്ന നിമിഷങ്ങളില്, മനസ്സിലെവിടെയോ പൂത്തിരികള് കത്തിയപ്പോള്, കണ്ണിനു മുന്നില് മയൂരനടനമാടിയത് മഴവില്ലെന്ടെ ഏഴു
വര്ണങ്ങള് മാത്രമല്ല, ഒരു നിറക്കൂട്ട് തന്നെയായിരുന്നു .
കൊച്ചു പെണ്കുട്ടി, അതെ, ചുവന്ന ഫ്രോക്കിട്ട ആ സുന്ദരി പെണ്കുട്ടി,
മനസ്സിന്ടെ അഗാധങ്ങളില് എവിടെയോ പോയി ഒളിച്ചു. പ്രിയതമന്ടെ കറുത്ത
മിഴികളിലേക്കു നോക്കിനിന്ന നിമിഷങ്ങളില്, മനസ്സിലെവിടെയോ പൂത്തിരികള് കത്തിയപ്പോള്, കണ്ണിനു മുന്നില് മയൂരനടനമാടിയത് മഴവില്ലെന്ടെ ഏഴു
വര്ണങ്ങള് മാത്രമല്ല, ഒരു നിറക്കൂട്ട് തന്നെയായിരുന്നു .
ജീവിതത്തിന്ടെ പ്രാരാബ്ധങ്ങളിലേക്ക് പടി ചവിട്ടിയ
നേരത്തു കണ്മുമ്പില് കണ്ടത് ഏതു നിറങ്ങളായിരുന്നു എന്ന്
പറയാനാവുന്നില്ല. നിറങ്ങള് കാണുവാനോ അവയുടെ ഭംഗി ആസ്വദിക്കാനോ ഉള്ളസാവകാശം ഇല്ലായിരുന്നു. പക്ഷെ ഒന്നറിയാം, കറുപ്പും വെളുപ്പും ഇടകലര്ന്ന ജീവിതത്തില് ആ സപ്ത വര്ണങ്ങള് ഇടയ്ക്കിടെ ഒളിഞ്ഞു നോക്കിയിരുന്നു.
പലപ്പോഴും അത് ശ്രദ്ധിക്കാതെ പോയോ എന്നൊരു സംശയം ഇന്നും ബാക്കി നില്ക്കുന്നു.
നേരത്തു കണ്മുമ്പില് കണ്ടത് ഏതു നിറങ്ങളായിരുന്നു എന്ന്
പറയാനാവുന്നില്ല. നിറങ്ങള് കാണുവാനോ അവയുടെ ഭംഗി ആസ്വദിക്കാനോ ഉള്ളസാവകാശം ഇല്ലായിരുന്നു. പക്ഷെ ഒന്നറിയാം, കറുപ്പും വെളുപ്പും ഇടകലര്ന്ന ജീവിതത്തില് ആ സപ്ത വര്ണങ്ങള് ഇടയ്ക്കിടെ ഒളിഞ്ഞു നോക്കിയിരുന്നു.
പലപ്പോഴും അത് ശ്രദ്ധിക്കാതെ പോയോ എന്നൊരു സംശയം ഇന്നും ബാക്കി നില്ക്കുന്നു.
“ക്യുറബിള് കാന്സര്” എന്ന് ഡോക്ടര് പറഞ്ഞെങ്കിലും
ആശുപത്രി കിടക്കയില് കിടന്നപ്പോള് കണ്ണുകള് ചുറ്റും പരതി, മരണത്തെ. എവിടെയെങ്കിലും ഒളിഞ്ഞിരുപ്പുണ്ടോ എന്ന്. മറ്റുള്ളവര്
പറഞ്ഞതും പുസ്തകങ്ങളില് വായിച്ച അറിവും വച്ചു നോക്കുമ്പോള് കറുത്ത നിറമുള്ള ഒരു വ്യക്തിയായിരിക്കണമല്ലോ മരണം. പക്ഷെ മനസ്സിന് അത്
അംഗീകരിക്കാനായില്ല. സ്വന്തം ഭാവനയില് മരണത്തിനു നല്കിയ നിറം വെളുപ്പ്.
മരണത്തെ എന്നും ശുദ്ധമായ നിറത്തില് സ്വപ്നം കാണാന് ആഗ്രഹിക്കുന്ന
മനസ്സിന്, മരണം തൂവെള്ള സാരി അണിഞ്ഞ ഒരു സ്ത്രീ രൂപമായി.
ആശുപത്രി കിടക്കയില് കിടന്നപ്പോള് കണ്ണുകള് ചുറ്റും പരതി, മരണത്തെ. എവിടെയെങ്കിലും ഒളിഞ്ഞിരുപ്പുണ്ടോ എന്ന്. മറ്റുള്ളവര്
പറഞ്ഞതും പുസ്തകങ്ങളില് വായിച്ച അറിവും വച്ചു നോക്കുമ്പോള് കറുത്ത നിറമുള്ള ഒരു വ്യക്തിയായിരിക്കണമല്ലോ മരണം. പക്ഷെ മനസ്സിന് അത്
അംഗീകരിക്കാനായില്ല. സ്വന്തം ഭാവനയില് മരണത്തിനു നല്കിയ നിറം വെളുപ്പ്.
മരണത്തെ എന്നും ശുദ്ധമായ നിറത്തില് സ്വപ്നം കാണാന് ആഗ്രഹിക്കുന്ന
മനസ്സിന്, മരണം തൂവെള്ള സാരി അണിഞ്ഞ ഒരു സ്ത്രീ രൂപമായി.
തൂവെള്ള മണലില് വിരല്കൊണ്ട് ചിത്രം വരയ്ക്കുമ്പോള്
കണ്മുമ്പില് നീളുന്ന സാഗര നീലിമ ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു. ഒപ്പം
തിരമാലകളില് കളിച്ചു രസിക്കുന്ന അച്ഛനെയും മകളെയും നോക്കിയിരുന്നു.
ചിന്തകള് വീണ്ടും നിറങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങി.
കണ്മുമ്പില് നീളുന്ന സാഗര നീലിമ ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു. ഒപ്പം
തിരമാലകളില് കളിച്ചു രസിക്കുന്ന അച്ഛനെയും മകളെയും നോക്കിയിരുന്നു.
ചിന്തകള് വീണ്ടും നിറങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങി.
അസ്തമയ സൂര്യന്ടെ അരുണിമ വിതറിയ മാനത്തിനോ സാഗരതിന്ടെ
നീലിമയ്ക്കോ കൂടുതല് അഴക് ? ഒന്ന് ജീവിതത്തിന്ടെ പ്രസരിപ്പിനോടും ,
മറ്റേതു ജീവിതാനുഭവങ്ങള് പകര്ന്നു തരുന്ന പക്വതയോടും ഉപമിക്കാമോ?
നീലിമയ്ക്കോ കൂടുതല് അഴക് ? ഒന്ന് ജീവിതത്തിന്ടെ പ്രസരിപ്പിനോടും ,
മറ്റേതു ജീവിതാനുഭവങ്ങള് പകര്ന്നു തരുന്ന പക്വതയോടും ഉപമിക്കാമോ?
സൂര്യന് അസ്തമിച്ചു , ഇരുട്ട് പടരുന്നു. എങ്ങും കറുപ്പ് നിറം.
മനസ്സിനെ മടുപ്പിക്കുന്ന നിറം. കളി നിര്ത്തി അച്ഛനും മകളും അടുത്തെത്തി.
മനസ്സിനെ മടുപ്പിക്കുന്ന നിറം. കളി നിര്ത്തി അച്ഛനും മകളും അടുത്തെത്തി.
വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങാം എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോള്, പോകാം എന്ന് ഉത്തരം നല്കുന്നതിനു പകരം അറിയാതെ നാവിന് തുമ്പത്തു വന്ന വാക്ക് ………………….നിറങ്ങള്.
